No sBlock: TELL_FRIEND_LINK in file: templates/container.tpl
Brenna, Brenna, Brenna ! - Royal Enfield Motocykl klasyczny
Wizyt
Dzisiaj: 23Wszystkie: 15138
Reklama

 

Jacek

                      


                 


History of Royal Enfield

ENFIELD RIDERS FILM

Brenna, Brenna, Brenna !

 

Pilotowi we wszystkich jego poczynaniach musi towarzyszyć szczęście i On je miał ale…los jest myśliwym, a kiedy ten  los wybierze sobie kogoś na cel lepiej schodzić z linii strzału…ach, gdybyż to było takie proste!!

Poniżej przedstawiam urywek życiorysu Maćka napisany piórem mojego innego serdecznego przyjaciela, Zygmunta, też lotnika, którego swego czasu los wziął na cel ale on miał odrobinę więcej szczęścia niż Maciek i dziś jest wśród nas:

        „ W roku 1982 Maciek uzyskał uprawnienia pilota doświadczalnego ( po zdaniu trudnych egzaminów państwowych ) i odpowiedni angaż w miejscu pracy. Rozpoczął tym samym trudną drogę inżyniera-pilota doświadczalnego wykonując loty próbne doświadczalne na różnych typach nowych samolotów. Szybko stał się znany z tego, że bardzo dokładnie przygotowywał się do prób, bardzo solidnie je wykonywał i wyciągał właściwe wnioski, które nie zawsze podobały się konstruktorom lub dyrekcji ale zapewniały wysoki poziom bezpieczeństwa pilotom wsiadającym na samoloty oblatywane przez Maćka. 

        Restrukturyzacja przemysłu po 1989r. spowodowała ograniczenie produkcji lotniczej i projektowania  nowych konstrukcji, ale jednocześnie rozpoczął się burzliwy rozwój konstrukcji amatorskich. Potrzebni byli piloci doświadczalni do realizacji prób w locie. Maciek pozostając ciągle pracownikiem WSK-PZL Okęcie zaczął udzielać się na polu tych amatorskich konstrukcji i szybko stał się cenionym specjalistą w tej dziedzinie.

Konstrukcje amatorskie są to konstrukcje projektowane i budowane według uproszczonych wymagań i przepisów. Programy prób w locie również są uproszczone. Mają one wiele ograniczeń i ostrzeżeń w dokumentacji, że ten statek powietrzny budowany w kategorii „ ultralekki „ lub „specjalny „ może być niebezpieczny. Wykonywanie lotów próbnych na tego typu konstrukcjach wymaga od pilotów szczególnych umiejętności i doświadczenia. Z tego też powodu tylko kilku pilotów doświadczalnych zaangażowało się w ten rodzaj działalności. Niestety pomimo wzmocnionego nadzoru ze strony inspektorów Urzędu Lotnictwa Cywilnego nadzorujących budowę jak i zwiększenia „ czujności „ samych pilotów doświadczalnych dał się zauważyć wzrost wypadków i katastrof w tym rodzaju lotnictwa i niestety objęło to również pilotów doświadczalnych.

      Na około 1 miesiąc przed katastrofą, rozmawiałem z Maćkiem na corocznym spotkaniu Klubu Pilotów Doświadczalnych w Bezmiechowej. Był w trakcie realizacji prób na samolocie ultralekkim Sky Cruiser B. Były to proste próby funkcjonalne instalacji paliwowej, ale przy okazji miał ocenić efektywność usterzenia płytowego, w które był wyposażony ten samolot, a które wzbudzało jego niepokój. Ponieważ ja miałem w przeszłości złe doświadczenia z takim typem usterzenia na samolocie PZL-104, pytał mnie o co w tym wszystkim chodzi i na co ma zwrócić uwagę. Opowiedziałem co na ten temat wiedziałem, ale sugerowałem mu żeby odradzał konstruktorowi stosowanie tego typu usterzenia, szczególnie na samolocie ultralekkim, bo jest ono trudne przy lądowaniu a szczególnie w wykonaniu niedoświadczonych pilotów. 

I wówczas zapytałem go żartem: Maciek, nie boisz się latać na tych „ wynalazkach scyzorykiem dłubanych za stodołą przez pomocnika stolarza „? A on mi z całą powagą odpowiedział: Zygmunt, przecież  mnie znasz, mam odpowiednie kwalifikacje, mam duże doświadczenie, jestem ostrożny, za każdym razem staram się przygotować do lotu najlepiej jak mogę, twoi inspektorzy ( podlegający mi inspektorzy Urzędu Lotnictwa Cywilnego nadzorujący prace przy budowie samolotu )wykonują solidnie swoją pracę a wreszcie samolot jest wyposażony w system ratowniczy, dlatego uważam, że zostały spełnione wszystkie warunki aby zapewnić właściwy poziom bezpieczeństwa. Maciek, los jest myśliwym. A jak coś pójdzie nie tak? Wtedy wszystko jest w rękach Boga, odpowiedział. Taki był Maciek. 

      29 lipca 2006r poszło nie tak, choć nie powinno. Na wysokości ok. 300m samolot eksplodował rozerwany flatterem, system ratowniczy „odpalony „ przez Maćka zadziałał, ale nie miał już czego ratować bo samolot był w kawałkach. Od chwili rozerwania samolotu do chwili uderzenia w ziemię pilot miał wystarczająco dużo czasu żeby zdać sobie sprawę, że zginie i że tym razem już nic w swojej sprawie nie może zrobić , ale chyba do końca  nie wiedział dlaczego.  Los myśliwy zrobił swoje, tym razem skutecznie.  Jak w każdym takim przypadku była to niepotrzebna śmierć.

Czytelnikom należy się wyjaśnienie dlaczego „ poszło nie tak „.

Otóż  85% wypadków lotniczych spowodowanych jest przez tak zwany „ czynnik ludzki „. Tak było i w tym przypadku. Tym „ czynnikiem ludzkim „ była przerażająca wręcz głupota i niefrasobliwość. Ten samolot miał mieć przeniesione zbiorniki paliwa ze skrzydeł do kadłuba za pilotem. Zbiorniki skrzydłowe miały pozostać w skrzydłach aż do zakończenia prób z wynikiem pozytywnym i dopiero wtedy miała być wykonana modyfikacja pod nadzorem inspektorów ULC. Maciek realizował proste z punktu widzenia bezpieczeństwa, próby funkcjonalne instalacji paliwowej zasilanej ze zbiornika w kadłubie.

      Tymczasem przed feralnym lotem, firma budująca samolot bez uzgodnienia i wiedzy inspektorów ULC ( co jest niezgodne z obowiązującymi przepisami ), rozcięła skrzydła, wyjęła zbiorniki paliwa i skleiła rozcięcie z powrotem ( samolot zbudowany był z kompozytów, stąd klejenie ). Tylko, że zrobiła to niefachowo, niedokładnie z zastosowaniem złej technologii i bez nadzoru ( bo nadzór  nic o tym nie wiedział). Główny „ winowajca „ tej operacji, który zarządził tą zmianę był tak nieświadomy tego co zrobił, że wsiadł do tego samolotu za zgodą nic nie podejrzewającego pilota, podpisując również na siebie wyrok śmierci.

Po wznoszeniu i przejściu samolotu do lotu poziomego i wzroście prędkości źle sklejone i niesztywne skrzydła wywołały flatter samolotu. Flatter są to bardzo gwałtowne drgania samowzbudne ( odpowiednik rezonansu ), które dosłownie rozszarpują samolot na kawałki. W takim stanie nawet uruchomiony przez pilota system ratowniczy w niczym już nie mógł pomóc. Zginęło niepotrzebnie dwóch ludzi w tym pilot, który zrobił wszystko co w jego mocy aby przeżyć , ale tym razem nie miał szczęścia. Niefrasobliwość i głupota ludzka nie mają granic.”

Czy śmierć  Maćka musiała nastąpić? Czy nic nie można było zrobić, by jej uniknąć? Te pytania pozostawiam bez odpowiedzi .

      Faktem jest, że specjalność  lotnicza  Maćka zawierała  w sobie jasny obraz ryzyka wpisanego w niemal każdy lot. Jednak zdarzają się wypadki i katastrofy w innych rodzajach lotów, także w sytuacjach, w których logicznie rozumując, nie powinny się zdarzyć. Każde takie zdarzenie powstałe niekoniecznie w czasie lotów próbnych-doświadczalnych zawsze  pozostawia po sobie ważny przekaz, który trzeba odczytać, a wtedy będzie on źródłem działań zmierzających do poprawienia bezpieczeństwa w wykonywaniu lotów, źródłem niezbędnych informacji dla wprowadzania w tym celu zmian w wymaganiach przy budowie i eksploatacji konstrukcji lotniczych czy w przepisach dotyczących samego personelu latającego. Może dlatego w świecie lotniczym utarło się powiedzenie, że przepisy lotnicze krwią ludzką są pisane. 

Na koniec chciałbym jeszcze tylko dodać, że Maciek ponosząc najwyższą ofiarę niewątpliwie pozostawił po sobie czytelny przekaz: zginął jako pilot doświadczalny po to, aby mogli żyć inni. W czasie zapalania skromnych światełek na pomniku Żwirki i Wigury w Cierlicku, w przepięknej scenerii  leśnego spokoju, pomyślałem sobie, że mimo, iż tak wiele lat upłynęło od tej katastrofy,  dalej skłania nas ona do przemyśleń - kto wie, może Ci, co odeszli, mają jednak czasami dobroczynny wpływ na to co czynią  żyjący?  

      My, wspaniali jeźdźcy na swoich jeszcze wspanialszych maszynach czasami zastanawiamy się nad logiką niektórych, aktualnie istniejących przepisów drogowych, komentujemy je, nie zawsze je przestrzegamy….. Moim zdaniem zastanawiać się możemy, ale lekceważyć ich nie wolno, bo i one w wielu miejscach nie zawsze pisane są tylko atramentem.

Stefan

 
Strony: « Poprzednia 1 2